Een hartritmestoornis is een terugkerende verstoring van het hartritme.

 

 

Een hartritmestoornis is een terugkerende verstoring van het hartritme. Het hart slaat dan te snel, te langzaam of onregelmatig. Er zijn veel verschillende soorten hartritmestoornissen.

Bij elke hartslag trekt het hart zich samen door een elektrische prikkel. Bij een normaal hartritme gaat dit in een regelmatig tempo. Bij een volwassene in rust klopt het hart 60 tot 70 keer per minuut. En tijdens inspanning 160 tot 180 keer per minuut.

 

Verstoringen van het ritme

Bij een hartritmestoornis is er iets mis met de vorming van de elektrische prikkel of met de geleiding van die prikkel. Er zijn verschillende afwijkingen:
• het hart klopt te snel
• het hart klopt te langzaam
• het hart klopt onregelmatig
• de boezems en kamers werken niet goed samen

Als de hartslag continu boven de 100 slagen per minuut is, dan noemt men dit tachycardie. Een hartslag onder de 50 slagen per minuut heet bradycardie.

 

 

Bradycardie

Bij bradycardie slaat het hart te weinig slagen per minuut. Deze hartritmestoornis kan onschuldig zijn en hoeft niet altijd behandeld te worden. Bij een te lage bloeddruk en duizeligheid is behandeling wel nodig.

Het hart slaat bij bradycardie minder dan 50 slagen per minuut. Normaal slaat het hart van een volwassen persoon 60 tot 80 keer per minuut. Tijdens inspanning kan dit oplopen tot 160 tot 180 per minuut.

 

Onschuldig of niet?

Bradycardie kan onschuldig zijn en hoeft niet altijd behandeld te worden. Bijvoorbeeld bij sporters. Goed getrainde sporters hebben vaak in rust een relatief lage hartslag. Dit komt omdat hun hartspier extra spiervezels heeft aangemaakt om krachtiger en efficiënter bloed rond te pompen. We noemen dit een sporthart.

 

Klachten en behandeling

Soms is behandeling nodig. Bijvoorbeeld als de hartslag te laag is om de hersenen van voldoende bloed en zuurstof te voorzien. Klachten die hierbij horen zijn:

• lage bloeddruk
• duizeligheid